zondag 2 februari 2014

Een echte aan rader een bezoek naar een Ursulinen kostschool met al de luxe van de vorige eeuw.



concept, wordt nog aangepast.
Gebreidesjaals was enige weken geleden www.olvwaver.be in Vlaanderen, ons buurland,
een vakantieland  met veel moois en mogelijkheden om te bezoeken en haar grote interesse naar overblijfselen uit het verleden te kunnen aanvullen.



Hoe een klein Belgisch dorp groots werd en de goede adel van over de hele wereld van de gefurtuneerde burgerij er naar toe trok. Naar de meisjes kostschool van de Ursulinenkloostergemeenschap. Om hun dochters een goede opleidig te geven. gebreidesjaals las vroeger boeken over meisjes naar kostschool en vond dat als kind al prachtig om te lezen. Al weet ze nu  dat van je 6 e tot 18e jaar daar op zo een kostschool,met toch een strak regime, te moeten zitten, ook niet alles is.( o.a.'s morgens 7 uur opstaan , je wassen, je kamer opruimen, en stil zijn tot je na demis naar het ontbijt mocht)
In een klein dorp ontstond door de zusters gemeenschap wel een centrum van katholieke moderniteit, die leerplek waar de hele wereld naar toe trok.

 Ook de regio profiteerde,  door de wederopbouw /groei  van het industriele tijdperk van trein , ( nieuw in die tijd) bus alles kwam naar de kostschool geleid, er waren b.v. 3 hotels. Om de adel onder te brengen.
En honderden meisjes,soms 700 per jaar waren daar op die kostschool. En ontvingen lessen  van o.a. het  modernste,  nieuwe  Friedrich Frobelmethode (1782-1852), van lesgeven ,gymnastiek en nieuwe andere moderne pedagogische lessen van die tijd. Muzikale lessen, artistieke lessen , kunstleer, biologie,en huishoudelijke vorming , Frans en kruidenleer, later zwemlessen, waren de vakken voor de meisjes.  Elke bezoeker die daar in binnenloopt wordt verrast, naar gelang je interesse, door de rijkdommen van de glas in lood ramen, de muurschilderingen, het parket, de tegels en de lambrizering.








De ochtend,avond, middag uitgebeeld, in de wintertuin,door de kleurenpracht van het glas  is het altijd zomer.
 ""on y revient quand meme"". ( men komt graag terug) zoals de zwaluwen naar hun zelfde nest.



 Zie de fotos van gebreidesjaals die ze op haar andere pagina heeft gezet,te veel om allemaal hier te zetten,http://gebreidesjaals.blogspot.nl/p/reizen-musea-en-andere-culturele.html
 Maar hier een korte uitleg.
Een kostschool, uniek in die tijd.





Op het Vlaamse platteland, kom je veel meer verrassingen tegen. In de regio Mechelen en Lier.
Gebreidesjaals was in het sprookjesachtige nostalgische en schitterend luxe voormalige, best voor die tijd hele moderne kostschool, door de zusters  van de orde van de Ursulinen gemeenschap geleid.
In het  gebouw overvalt je direct de enorme luxe, waarmee alles is aangelegd. Men stond open voor alle nieuwigheden die het begin van de vorige eeuw ( drempel van de 20e eeuw) Zoals een badkelder/kamer voor de meisjes,  dier er in 1894 kwam,witte marmeren baden, op een rij. Nieuwe gedachtes over hygiene, je meer kunnen  en moeten wassen, was daar al in gebruik. Het gebouw heeft 2 oorlogen overleefd. Is herhaaldelijk gerestaureerd.

                                                      overal ge etst glas in de ramen.
Later hoorden we ook bij de uitleg dat men in die tijd de nieuwste snufjes aan legde op gebied van techniek en mogelijkheden, om vooral op de rijken der aarde indruk te maken. Zodat ze hun dochters zonder twijfels wilden achterlaten. En zelf hun kosmopolitische reizen konden vervolgen.Het was immers de tijd ook van de industriele revolutie, en de adel van die tijd genoot en verdiende daaraan.De vele handel vanover de hele wereld,die er kwam heeft  velen nog rijker gemaakt. Treinen doorkruisten het land en men kon van A naar B. dat was ook nieuw. Het was gewoon dat men in heel Europa het geld verdiende.
In het oosten van Duitsland zie je nog heel veel kastelen en huizen van die rijke adel  nu leeg staan.




Om van te smullen, als je wandelt langs  en door de wintertuin, al dat moois uitgebeeld in  Jugendstill glas, art nouveau marmer schilderijen en muziek kamers van de muziekgallerij.
Rond de eeuwwisseling en later waren er meisjes van uit Rusland, Panama, China, Italie en Amerika Afrika en Oostenrijk -Hongarije Frankrijk, Duitsland,Engeland en zelfs uit Latijns Amerika.




Hoewel we natuurlijk ook uit de literatuur de minder leuke verhalen kennen van de kostschool meisjes en jongens, menigeen zal heimwee gekend hebben. Het strakke regime werd onderbroken door vele uitvoeringen die door de meisjes gegeven werden , muziek,toneel enz.Maar ze waren immers  wel ver van huis .Hier bij de Ursulinen wordt je omgeven door luxe en goede algemene ontwikkeling en  opvoedkundige nieuwe methodes.Een open blik naar de wereld toe.  Ook aandacht voor de natuur ook, als gezonde leefomgeving.

 Deze meisjes kwamen vanuit de hoge adel van uit de hele wereld. Zo een goede reputatie had deze kostschool. Immers deze meisjes werden best wel werelds opgevoed en modern pedagogisch geschoold.  Speciaal stond kennis van muziek, toneel,biologie, huishoudkunde en les in Franse taal en cultuur, kruidenleer en nog vele andere interessante vakken  op het programma. Immers Frans was de taal van die tijd, en speciaal ook in de hogere kringen. Dit voormalig meisjes pensionaat is in gebruik geweest tot 1989. Kostscholen raken in ongebruik.




De wintertuin neemt je de adem en je zou willen dat je daar je bruiloft mocht geven. Nu wordt dit inderdaad gebruikt voor zakenlui die belangrijke contracten bespreken. Ook zijn er muziek uitvoeringen.
 Art nouvea, art deco neogotiek, neo romaans, neo - empire alle stijlen zie je in dat gebouw. Prachtige gangen en trappen en de meest luxe soorten lesmateriaal. Een sterrenkijker stond er ook.

Prachtige wand bekledingen, overal glas in loodramen en marmeren trappen waarvan de treden door de meisjes waren uitgesleten.


Dit momenument heeft 2 oorlogen overleefd, een prachtig stuk erfgoed.
 In de gangen waar tientallen mini studiootjes waren aangelegd, met elk daarin een piano, waren isoloatie technieken toegepast, zodat als er vele pianos werden tegelijk werden gebruikt je rustig door de gang kon lopen en normaal kon praten en verstaan. 



                                           

In de wintertuin waar door de prachtige beschilderingen in het glas de morgen stond, avond, middag wordt uitgebeeld en de kleuren van de bloemen en vogels ons nog steeds doen verbazen. Goudgeel, rood,groen, blauw en je ogen kunnen niet ophouden te blijven kijken.


In deze hal ontvingen de meisjes hun ouders.Prachtige stoelen van Thonet met natuurafbeeldingen in de zittingen gegraveerd. Met enige verbeelding zie je ze zitten met hun koffers en hoor je hun gepraat.

In de klaslokalen prachtige beschilderde fabels van de la Fontaine en ook de muren waren beschilderd met  fragmenten van verschillende landen, om de meisjes het gevoel te geven toch tussen de bergen van haar land te zijn.



 Zelfs de Betuwe werd uitgebeeld met al dat mooie in overvloed geoogste fruit wat daar vandaan komt. Een herinering aan thuis , hun heimwee wat verzachtend misschien, voor een Hollands meisje.



Onvoorstelbaar voor ons, de meisjes waren daar van hun 6 e tot 18e en werden daarna geacht een goede partij te  trouwen. Ook traden er sommigen in het klooster zelf. Te veel beinvloed door het leven binnen de muren?

35 kamers in de pianogallerij. Overal ge etste ramen. geluidsdicht gemaakte gang. Methodes van de nieuwste  uitvindingen in architectuur en bouwkunde.


Reuze varens en palmen in de wintertuin wanen je in de jaren van de beroemde jaren van het begin van 1900-1920 enz.
Er was een echt dergelijk bloempotkapsel,van die tijd, te  zien op hoofden van de meisjes op de plantenbakken.

Realistische meisjes , ( Charleston dans tijd!) met moderne kapsels, geen sexloze engelen, maar iets waar opgroeiende meisjes zich mee kunnen identificeren.
Art nouvea, art deco, neogotiek, neo romaans, neo empire alle stijlen zijn toegepast. Harmonieus bij elkaar. Architectonisch nieuwe methodes in bouwkunden.

De wintertuin is te huur, voor vele zakenmensen en er worden muziek middagen gegeven.

 Kijk maar naar mijn foto's en ga er reserveren ( via de website) om de 3 e zondag van de maand de rondleiding voor Nederlanders te volgen. De man die het allemaal begeesterd vertelt, een voormalig leraar uit die streek, en of een andere vrijwilliger  laat  je ademloos luisteren.  Of lees het boek:

bron: erfgoedgids Mario Baeck.

1 opmerking:

Willy zei

Hej Mieke, dit ziet er erg mooi uit. Ik ga het allemaal nog beter bekijken en bewaar het voor een rustig moment. Groetjes,